ßitivermek Orta yerinde

O çok sevdiğin şiiri
Hiç okuyamadan eski anLamını yitirmesi
Ve o şiirin bir daha hiç okunamayacak oLması gibi
Hüzün hüzün üstüne ekLenince ne oLur gibi
Ağlamak gibi…

Gözyaşına sarıLmak gibi
Bu kara yaLnızLık şehrinde
Bir sonuca uLaşmadan
Bitivermek orta yerinde..

 Sensiz Bahar

Sevmek şöyle dursun sensiz baharı
Yaşamak ölmekten hazin geliyor
Kapanmış sabahın bütün yolları
Geceler ömrümden uzun geliyor...
 
Kadehler açıyor dostla aramı
Kimse dinlemiyor sarhoş dramı
Şarkılar deşiyor gönül yaramı
Her telden bir başka hüzün geliyor...
 
Duymuyor ahımı anlamıyor dil
Hançeri bağrımdan çekmiyor katil!
Zalim hasretinden ne bir gün tatil
Ne de bir gecelik izin geliyor!..
 
Bir değil bin fırsat geçse elime
Seni tenkit etmek düşmez dilime
Şu anda aklıma iki kelime
"Sensiz yaşayamam" sözün geliyor...
 
Vicdanım elvermez şeytana uysam
Ağlarsın, kıyamam, canıma kıysam
Ne zaman bir tren çığlığı duysam
İçime elveda sızın geliyor!..

Cemal Safi

Mavi mavi sevdim seni

Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben.
KaLbim şimdi bir sokak çocuğu
KeLebekLeri göç etti gönLümün
IssızLaştı hayat sanki
Sanki, sabahı eksik şiirlerimin.
Sanki, gecesi hep kanayan bir yara
Ve sanki, artık hep kanayacak... 
AğLanacak aşkın kıyısına vurduysa gözLerim 

Care yOk aqLayacak 

Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben.
KapıLarı kendime ben açamadım
Ya da yanLış saatLerde bekLedim geLmeni
Düşünüyorum da sen gideLi ne çok yaLnızım..
Sarmaşık aşkın sarısında kaLdım, sarıLamadım.
Savunamadım seni kimselere
AnLatamadım seni kimseLere
Kimsesiz kaLdım,
En çok da sensiz...
 
Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben..
Sana uyumak,
Sana uyanmaktı hayat.
Sıratını geçtim yaşarken korkmadan
Korkumu geçtim cesaretLe, ihanetLe
Berduş bir yaLan masumiyeti öptüm biLe biLe
Tek sen gitme diye
Sonbahar oLdum yaprak yaprak
Ağaç oLdum kökLerimi unutarak
TeseLLisiz bir geceye fırLatıLdım
KaLbimi dar kafese kapatarak
İçimdeki bir kanarya
Hiç susmadan ağLayacak..


Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben.
YakamozLarında yıkadım sevdamı çırıLçıpLak
Seni sevdiğimi bağırdım mehtabına
Beyazında akLadım buLutunun
MAVİ MAVİ sevdim seni içim kan ağLayarak

Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben.
AnLattıkça kış vuruyor satırLarıma
AnLattıkça üşüyor, anLattıkça ısınıyor yüreğim.
Bugün sardunyaLarım da açmadı
BeLki de küskün renkLere
ELLerimde günah gibi yaşayamadıkLarım
Sensiz soLuyorum anlayacağın
MAVİ MAVİ öLüyorum
Duyuyor musun, orada mısın!
Var mısın, yok musun?

 GİTME SENİ ÖZLERİM

Azaltma baharları
İşletme bana aşk adına günahları
Fırtınalı bir gece gibi esme
Bu son kez, mi bakışın gözlerime
Bu son sözlerin, mi
Sen yüreğimden yol alırken
Silemem izlerini yıllarca.
Gitme seni özlerim.... 
 
İliklerime işliyerek esiyorsun.
Keskinliğin çaresizliğim oluyor.
Gitme sabahlarım güneşsiz olur.
Güneşine uzanamaz ince dallarım.
Acılar bedenimi ezer yoğurur.
Dayanmaz yüreğim korkular büyütür.
Uğruna ölecek kadar sevdiğimsin.
Gitme seni özlerim............ 
 
Ayrılık girdi, girecek kanıma.
Nasıl anlatırım yüreğimdeki yangınlara.
Ne derim düşen takvim yapraklarına.
Gitme seni şimdiden özledim.
Bittimi vadem doldumu.
Gülermisin şimdi gözümdeki yaşlara.
Gitme uğrunda verdiğim can hatrına.
Gitme seni özlerim....... 

VeDA..

Aşka dair vedaLarım vardır yaLnızca.
BiLdiğim mutLu sonu oLan aşk yoktur.
Ve savaş meydanLarı ruhLarı yeni aşkLara

Gidiyor musun diye sorma bana.
Gönderen sensin.
Ne terk etmeyi istedim seni,
Ne de daha yaşamadığımız bu aşkı toprağa gömmeyi.
Senin kadar öfkeLiyim ben de.
Senin kadar endişeLi...

Bir dokunuşunLa bin kenti yıkacak güç verirdin bana
Ama inandıramadım seni.
Sen, sorguLarken beni kafanda
Ben, gözLerinin içine bakıyordum kuşkuyLa.
Bir tek sözün bağLardı beni sana,

 Aşkın içine bir kez girdi mi kuşku,
TesLim aLır bedenLeri de.
Sütten çıkmış ak kaşık değiLdim
Ama yaLanı sokmadım iki kişilik dünyamıza.
O dünya ki bazen minicik bir odada
Bazen kentin ortasında şekiLLendi.
NasıL da güzeLdi...
Zaten varsın diye her şey güzeldi ama
Sen buna inanmadın. Ah bu soruLar...
.

 Yaşamak varken sevdayı deLice,
Niye boğarız soruLarLa?
NasıL ikna edebiLirdim seni?
Ben, aşk dedikçe sen, dur dedin.
Ben, seninLeyim dedikçe
Sen, hayır dedin.
Zaten az konuşan sen
OLumsuz ne kadar sözcük varsa
BuLup çıkardın ortaya.
Bense hiç bir diyemedim

Ne kadar zarar vermişim sana meğer.
NasıL değiştirmişim seni.
Oysa hiç böyle düşünmemiştim.
Kimseye zarar vermek istemem ben.
Kimseyi oLduğundan farkLı bir haLe getirmek istemem.
Ama öyLe oLdu işte.
Demek ki; gitmeLerin zamanı şimdi. 

ÇocukLuğuna sığınır atLatırsın bu acıyı.
Ne sevişmeLerimiz kaLır akLında, ne sevda sözLerimiz.
Rahat değiLim diyordun ya, rahat oL artık.
GüLüşLerini sakLaman için bir neden kaLmadı.
TedirginLiğinin sebebi de kaLktı ortadan

BiLiyor musun bir tanem!
Gidişim yürekten değiL, zorunLuLuktan.
Sanma ki, bu toy sevdayı başka kimLikLere taşırım.
Sanma ki, benden sakLadığın güLüşLeri
yaLancı yüzLerde ararım.
Seni de götürürüm yüreğimde.
Her zaman yokLuğunu taşırım.&

 BuLup, buLup kaybettim seni bebeğim.
Ne yazık ki, tozduman edemedim kuşkuLarını.
Ne yazık ki, kaLamadın bana.
Öpücüğümün kokusu kaLacak kapının eşiğinde.
KokLadıkça; bizi bir yanLışa mahkûm ettiğini anLayacaksın.

iYi KALPLi GUNAHKAR

Kanaatkar ve şakacı bir gece lambası gibisin...
Yanıyorsun sevişmelerin en koyusunda,
Sönüyorsun binlerce bilmeceyle.
Dışarıda mağrur, gizemli, yasakçı...
İçeride sevecen, başıboş, ahlaksız.
İyi kalpli günahkarları
Aydınlatan bir gece lambası gibisin...
Kendi yangınına aşık...

 sevginin bittiği yerde sarıl bana
heyecanların tükendiği
ve artık yapacak hiçbir şeyin kalmadığı bir anda
çek kolumdan../..gözlerimi daya gözlerine
bir anda dalıp git bana
ismini anmaktan usanmayan dudaklarımı öp..

düşlerimizin yorulduğu yerde tutun bana
beni çağıramayacak kadar uzakta ol
ve ben gelemeyecek kadar koşayım sana
imkansızı iste
mesela "unut", de
dudaklarım değil gözlerim boşalsın o dakika
giderken unutamadığım yerden dönüp bakayım sana

özlemlerine gebe kalan bedenimi öp..

üşümeye başladığın yerde ısın bana
gözlerim ağlamaktan şişmiş olabilir../..aldırma
her halimle güzel bul beni
her halimle karış bana
bir demet papatyayla bile kandırabilirsin beni
sakın unutma

sende tutunduğum yer kadar yüreğimi öp.

O'NA DEKi...

Giderken beni de beraberinde götürdü.
Ondan geriye kalanları da ben kaldırdım.
Mektupları kutuların içine bıraktım.
Resimler diğerlerine ait resimlerin hemen yanında duruyor.
Şiir pek yazmamıştı zaten...
Ama nafile, Ondan henüz kurtulamadım.
Yazdıkları yalnızca bir kağıt parçasının üzerinde olsa da ,
okuduğumda sesi kulaklarımda yankılanıyor.
Resimlerine ne zaman baksam göz kapakları kımıldıyor.
Evde dolaşırken ayaklarıma anılar dolanıyor

Gülümsemesi duvarlara asılı resimlerin üzerine takılmış kalmış.
Ne kadar uğraşsam çıkmıyor.
Mavi koltukta hala sıcaklığı duruyor ve kimi zaman bir
alelade tişört henüz onun kokusunu atamamışken 

eLime geLiveriyOr i$te o an deLiriyorum.
Panik içinde kendimi dipsiz bir kuyunun içinde çırpınırken buluyorum.
Duvarlar üzerime geliyor, Mavi koltuk beni içine çekiyor ve

alelade bir tişört boğazıma düğüm üstüne düğüm atıyor.

Dışarı, içeriden farksız. Yalnız da değilim üstelik.
Koca bir yaz, bana eşlik etti.
Ben ne kadar ağladıysam, o kadar da yağmur yağdı.
Güneş saygı ile bulutların arkasında kaldı.

Şimdi, yani o yokken hayat gözüme batıyor.
Ne güneşli günler, ne ihtirxxxx insanlar, ne de ulvi amaçlar umurumda.
Bir ben varım.
Milyarlarca insan bir yana, ben hemen şuraya yalnızlar bulvarının köşe başına ...
nükleer bir savaşın ardından yapayalnız kalmış gibiyim dünyada Üstelik de onsuz...
Yani eskisinden daha güçsüz, yani daha kırılgan, yani daha anlamsız.
 

Koca bir çukur, dolmayı bekliyor.
Anlar ve anılar o çukurun mezar taşları gibi başımda dikiliyor.
Biz onunla bembeyaz yağan bir karaaltında gece yarısı
yürüyüşlerinde üşümeyen ayak izleriydik.
Yeşilliklere bakan bir pencerenin gerisiydik.
Altın sarısı, maviliklerdik.
Kahverengi derinliklerdik..

 ben, yalnız başıma, yetmiyormuşum meğerse bana.

Anlayacağı, bir yön gerekiyor.
Masanın üzerinde duran yapayalnız bir pusula,
Rotasız yolculukları çizmeye yetmiyor.
Ona / "seni seviyorum" demek isterdim. /
Sesinin üzerine ağlamak /
Ve konuşmadan onu anlamak...
Bir hasret mektubu gibi gözlerine sığınmak isterdim.
Onu kucaklamak
Bağrıma basmak,
öpmek, koklamak...
O'na de ki O eğer o olmasaydı, uğruna ölebilirdim.
O, o olsaydı, Orada

Yanı başımda dursaydı / cennetleri cehennem / Sebepleri neden yapabilirdim.
Keşke şurada tekrar bulabilsem onu
Bıraktığım gibi...
Küçük bir gülümseme
Ve bir kaç damla gözyaşı ile...
O'nu
sevebilirdim.

BEN GiDERKEN..

Ben giderken,
Dimdik ol diyorsun.
Eğme başını!
Söylesene,
Nasıl şahitlik eder bu gözler,
Ellerimin arasından kayıp da gitmene?

Yaralı bir serçe bulmuştuk bir gün,
Hatırlıyor musun?
Avuçlarında, nasılda titriyordu korkudan,
Acımasına rağmen,
Nasılda çırpıyordu kanatlarını.
Bak şimdi ben çırpınıyorum avuçlarında,
Yüreğim acıyla çırpıyor kanatlarını..
Ve haykırıyor avaz avaz ..
Gitme!..

Evet korkuyorum,
Hem de çok korkuyorum sensizlikten
Gidişini düşündükçe,
Üşüyorum da çok.
Ürperiyorum.
Yollarına kapanasım geliyor.
Gitme!..

 Bir gece çok ateşlenmiştim,
Ve sen sabaha kadar,
Bir an dahi ayrılmamıştın başucumdan
Sen hep yanımda kal diye,
Ateşim hiç düşsün istememiştim.
Tenimden süzülen her boncuk ter,
Ruhumun feryadıydı aslında,
Gitme!..

>

 Şimdi görüyorum ki boşuna feryatlarım
Gideceksin biliyorum..
Namlusundan fırlamış bir kurşun gibi
Uzaklara düşecek kovanım.
Öksüz kalacak sensiz yarınlarım.
Yetim kalacak rüyalarım...

Başını dik tut deme bana!
Gidişine şahit olmayacağım!...
Gitme diye yakarışlarıma bakıp
Sanmayasın ki zavallıyım.
Çünkü bir kez gidersen
Ve bir gün dönmek istersen geriye
Bıraktığın yerde olmayacağım!...

BEN'SiZ..

Aşk,
Kullanılmamış, değersiz bir hak gibi dursun ellerimizde
Onun da zamanı gelecek…
Yenilmiş bir şehri avutuyorsun,
Kan revan içinde ellerine dökülen nehirler
Sensizliği iliştirip gömleğimin cebine,
 kör kütük ıslanıyorum, ucuz

Ben nasılsa gitgide boşalan sokaklar ortasında çıplak
Tırnaklarım kirlenmiş, martılarım kirlenmiş
Masallarla avutularak kırılması zor gerçeklere
 bilincim kapalı büyütülmüşüm, ninni…

Sığındığın yalanların da terk ediyor
Ceplerindeki tütünler gibi kaybolmuş yaralarına
Karası olan intikam kıyıları arıyorsun kendine,
Oysa bütün gemilerin su alıyor...

Nasıl aldırmayıp geçerse hedefini kurşun
Bir Peygamber Tanrı’sına nasıl es verirse yorulduğu zaman
Gözlerinle hiçbir sorunum yok, yalnızca
Çok susamış bir İstanbul sabahının üzerine eğilip
Teninden sığınma hakkı istiyorum.

Sen dağıtıp pencerendeki geceyi yağmurlu bir Ortaköy akşamında
Saçlarının arasında unuttuğum sensizliği
Rüyalarına meze yapıp kuytu bir köşede sızıyorsun.
Bensiz ucuz şarap içmezdin...

..PAPATYA..

Şimdi papatya toplamanın,tam zamanı
Sevecen gönlümün,bahar şenliği başladı!
Kelebeklerin özgür renkleri,âşkımın dili!
Gözbebeklerim,sevgi ufufklarına odaklanmış.
Müebbet yemiş;
Mutluluktan yana hayatım!
Dal gibi kırmışım;
Zincirini,hüzünlerin.
Kucaklamışım,kendimden geçip,koca evren'i!
Ben evrenim;
Evren ben

  Konuşurum,gönül dilinden!
İşine gelen anlar,gelmeyen bi-haber!
Râzıyım cezâsına;
Suç ise,böyle sevmek!
Âşk adına ne kadar imzâ varsa dünyada;
Gönül kalemimle,
Verin,ben atayım!
Üzülsün,kahrolsun sevgi düşmanları!
Diktim,sevi bayrağını;
Gönül kalemin,zirvedeki burcuna!

 Çığ gibi yükselecek,
Dünya sevenlerinin,sesi!
Hepsinin mutluluk anıtı dikilecek,kâlplere!
Şimdi papatya toplamanın tam zamanı,
Sevecen gönlümün;
Bahar şenliği başladı!